Entzefaloaren odoleztatzea eta anastomosiakLa irrigación del encéfalo y las anastomosis

Bi arteria nagusi daude: orno-arteria eta barneko arteria karotida. Garunak gorputzaren % 2 pisatzen du, baina odolaren % 20 erabiltzen du eta glukosaren % 65. Orno-arteria subklabiatik dator, orno-zerbikalen zeharkako apofisien zulotik igarotzen da eta zulo okzipitaletik sartzen da garezurrera; bi orno-arteriak elkartu eta arteria basilarra osatzen dute, protuberantziaren erdiko ildoan.

Barneko arteria karotida karotidaren hobitik sartzen da garezurrera eta aulki-turkiarraren bi aldeetatik pasatzen da; sifoi karotideoak odol-kopurua kontrolatzen du. Hiru adar ematen ditu: aurreko garun-arteria, aurrera eta medialera, lobulu frontala eta parietala odoleztatzen dituena; erdiko garun-arteria, atzera eta lateralera, Silvioren artekan sartu eta hemisferioaren kanpoko aldea odoleztatzen duena; eta atzeko arteria komunikatzailea, atzeko eta aurreko garun-arteriak lotzen dituena.

Anastomosiak segurtasun-sistemak dira, odola elkartzeko: atzeko arteria komunikatzailearen bidez —orno-arteria eta barneko karotidatik datorrena—, aurreko arteria komunikatzailearen bidez —ezker eta eskuin karotidetatik— eta arteria oftalmiko eta angularraren bidez —kanpoko eta barneko karotidetatik—. Plexu koroideoa sortzen duen arteria koroideoa erdiko garun-arteriatik ateratzen da: garuneko «glomerulua» dela esan daiteke, odol arteriala iragazten baitu LZR sortzeko.

Entzefaloko benak sinu benosoetan bukatzen dira eta ondoren barneko bena jugularrera doaz. Garunaren ardatz medialetik sinu sagitalak doaz, goikoa eta behekoa; behekoaren jarraian sinu zuzena dago, eta goiko sinu sagitalarekin elkartzen da Herofiloren prentsa sortuz. Bertatik bi zeharkako sinu ateratzen dira, sinu sigmoideak sortzeko, eta atzeko zulo urratuetatik ateratzen dira.