Txertoen sailkapenaLa clasificación de las vacunas

Mikrobiologiaren arabera:

Txerto bakteriarrak

Birus txertoak

Sortzeko erabili den teknologiaren arabera:

Bizi indargetuak: Agente infekziosoa aldatu egiten da laborategian. Ahalmen antigenikoa mantentzen dute, mikroorganismo biziak baitira.

Inaktibatuak (hilak): Mikroorganismo hilen bidez egiten dira, prozedura fisikoak edo kimikoak erabiliz.

TXERTO INDARGETUAK TXERTO INAKTIBATUAK Zelulen hazkuntza-saioetan indargetu behar dira. Indargetu gabeko mikroorganismoen bidez egin daitezke.

Immunitate humoral eta zelularra dakarte. Soilik immunitate humorala dakarte.

Ez dute adjubanteen beharrik. Maiz behar dituzte adjubanteak.

Gutxitan, infekzioak kutsa ditzakete txertorik hartu gabekoei Ez dute infekziorik zabaltzen txertorik hartu gabekoei.

Ahotik edo bide parenteraletik ematen dira. Bide parenteraletik ematen dira.

Galkorrak dira. Egonkorragoak dira.

Erreaktogenoagoak izaten dira. Ez dira hain erreaktogenoak.

Ostalarian erreplika daitezke. Ez dira ostalarian erreplikatzen.

Interferentziak dakarzkie antigorputz zirkulatzaileek.

Antigorputz zirkulatzaileek ez dakarkie hainbesteko interferentziarik.

Zailak dira egiteko. Errazagoak dira egiteko.

Dosi bakarra nahikoa da. Dosi bat baino gehiago behar izaten dira.

Sortzeko erabilitako partikula antigenikoaren arabera:

Mikroorganismoen zelula osoak

Mikroorganismoaren zati batez osatua

Proteinetan oinarrituta:

Toxoideak (toxinez osatua)

Azpiunitateak

Polisakaridoetan oinarrituta:

Purifikatutako polisakaridoak (neumococo, meningococo)

Polisakarido konjugatuak (neumococo, meningococo) Errekonbinanteak: Geneak klonatuta egiten dira, proteina antigeniko espezifikoak kodetzeko zelula ostalari batean. B hepatitisaren eta giza papilomabirusaren aurkako txertoak egiteko, legamia baten genean txertatzen da dagokion birusaren geneko segmentu bat.

Sintetikoak: Polipeptidoak dituzte osagai, eta mikroorganismoaren antigenoetan erabakigarri diren aminoazidoen sekuentzia primarioa kopiatzen dute.

Konposizioaren arabera:

Txerto monobalenteak: Mikroorganismo baten serum mota edo talde bakarra dute (C serotaldeko meningokokoaren aurkako txertoa).

Txerto polibalenteak: Espezie bereko antigenoen mota bat baino gehiago dituzte, haien artean immunitate gurutzaturik izan gabe (pneumokokoaren aurkako txertoa).

Txerto konbinatuak: Espezie bat baino gehiagoko elementu antigenikoak edo mikroorganismoak elkartzen dituzte (txerto hirukoitz birikoa: emanaldi bakar batean ematen dira elgorria, errubeola eta hazizurriak edo parotiditisa).

Osasun erabileraren araberakoa:

Sistematikoak (umeen txertaketa egutegikoak):

Giza gordelekua dutenak eta gizakiz-gizaki transmititzen direnak. (Difteria, poliomielitisa, errubeola, elgorria, B hepatitisa…)

Babes indibiduala eta kolektiboa lortzeko helburuarekin.

Populazio osoan aholkatzen direnak.

Herrialde bakoitzeko Osasun Publikoko agintariek gomendatuta.

Salbuespenak:

Gaixotasun larri batzuk prebenitzeko. (Tetanosa)

Gripearen txertoa ez dago egutegian

Ez sistematikoak:

Babes indibiduala ematen dutenak.

Indibidualki ematen dira.

Medikuaren aholkua da, pertsonaren edo ingurunearen ezaugarriak kontuan hartuz.

Espainian 3 talde daude:

Egoera indibidual eta inguruneko egoera batzuetan aholkatzen direnak.

Egoera epidemiologiko batzuetan aholkatzen direnak.

Nazioarteko bidaia batzuetan aholkatzen direnak.